Cliënt zonder signaleringsplan
Doel Signaal
Deze controle signaleert cliënten met een openstaande inschrijving in het kader van het Zorgprestatiemodel (ZPM) waarbij geen signaleringsplan aanwezig is.
Risicobeheersing
- Onveilige zorg: verhoogd risico op crisissituaties zonder duidelijke aanpak.
- Controle- of auditrisico: IGJ en verzekeraars kunnen het ontbreken van een signaleringsplan als tekortkoming zien bij risicogroepen.
- Onzekerheid bij cliënt en naasten: geen duidelijke afspraken in geval van crisis.
Definitie
Het signaleringsplan is een onmisbaar hulpmiddel voor veilige, persoonsgerichte GGZ-zorg, ook binnen het ZPM.
Wat is een signaleringsplan?
Een signaleringsplan is een document dat samen met de cliënt (en soms naasten) wordt opgesteld om vroegtijdig signalen van terugval of crisis te herkennen en afspraken te maken over hoe te handelen.
Het plan bevat:
- Signalen en symptomen: hoe herken je dat het minder goed gaat?
- Copingstrategieën: wat kan de cliënt zelf doen om erger te voorkomen?
- Afspraken met zorgverleners: wie doet wat bij verslechtering?
- Crisisinterventies: wat te doen bij acute situaties (bijv. opname, crisisdienst, contactpersoon).
Waarom is het belangrijk?
- Patiëntveiligheid: door vroegtijdig signalen te herkennen kan een crisis vaak worden voorkomen.
- Zelfregie: cliënt krijgt meer grip op eigen herstel.
- Samenwerking: duidelijke afspraken tussen cliënt, behandelteam en naasten.
- Continuïteit: voorkomt dat informatie verloren gaat bij overdracht van zorg.
Plaats binnen ZPM
- Het signaleringsplan is geen aparte declarabele prestatie in het ZPM, maar maakt deel uit van het behandelproces.
- Het is een veldafspraak en kwaliteitsvereiste: veel zorgverzekeraars en de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) verwachten dat een signaleringsplan aanwezig is bij cliënten met een verhoogd risico op terugval of crisis.
- Het plan hoort gekoppeld te zijn aan het behandelplan en regelmatig geëvalueerd en aangepast te worden.
Verplicht FACT-cliënten (Flexible Assertive Community Treatment)
- Bij FACT-cliënten (Flexible Assertive Community Treatment) is een signaleringsplan in de praktijk verplicht.
Wanneer verplicht volgens veldafspraken en toezicht
Een signaleringsplan wordt verplicht geacht in de volgende situaties:
- Crisisgevoelige cliënten: bijvoorbeeld mensen met een bipolaire stoornis, psychotische stoornissen, ernstige depressie of complexe persoonlijkheidsstoornis.Wlz-GGZ en langdurige zorgsettingen: IGJ ziet een signaleringsplan als standaard onderdeel van het zorgplan.Bij opname of verblijf in de GGZ of FZ (bijv. klinisch of beschermd wonen), omdat risico op crisissituaties hier groter is.Forensische zorg (FZ): signaleringsplannen zijn verplicht onderdeel van de behandelcyclus, omdat risicomanagement centraal staat.Wanneer dit in richtlijnen staat: veel zorgstandaarden (zoals bipolair, psychose, suïcidepreventie) schrijven een signaleringsplan expliciet voor.
Wanneer wenselijk, maar niet strikt verplicht
- Bij cliënten in ambulante behandeling met laag risico kan een signaleringsplan wenselijk zijn, maar is het niet verplicht.
- Toch geldt: als een behandelaar inschat dat er risico’s zijn op terugval of ontregeling, moet dit plan alsnog worden opgesteld (zorgvuldigheidsplicht).
Beleidsregel
Meetwaarde
Meetwaarde 1 | Meetwaarde 2 | Meetwaarde 3 |
|---|---|---|
| | |